ineens

..ging het vanzelf , mam ik wil wel met G. spelen , mag ik haar bellen ?

Vorige week had hij dat nog niet gedurfd.

Lezen is ook zo'n punt , hij vindt het aangenomen werk en zal dus nooit uit zichzelf een boek pakken . Toch wilden we dat hij meer oefende, elke dag een paar keer lezen met een van ons en wat zie ik vanmiddag...........zit hij in een zeiltijdschrift te lezen , kijk eens mam een mooie catamaran, die wil ik later ook.

De telefoon gaat en hij is er sneller dan ik, neemt op en noemt keurig zijn naam, vorige week....

Ineens heeft hij een sprong gemaakt en is een stuk zelfstandiger en zekerder van zijn capaciteiten geworden. Het maakt mij blij en geeft me tegelijktertijd ook rust.

deze kanjer red het wel!